Tulipani's Weblog

Zo dan, 4 weken zijn bliksemsnel voorbij gegaan; ons avontuur zit er alweer op. Gisterenochtend om 09:00 stonden we weer op Schiphol en gelukkig was het een graadje of 20 en niet zo bitter koud als we hadden verwacht.

De laatste paar dagen waren relaxed. Inderdaad vonden we op Gili Trawangan  (deel van Lombok, dus officieel ons vierde ‘eiland’ van de archipel) een bungalow vlak aan zee. Niet met vol zeezicht (da’s schier onmogelijk) maar wel met een ‘buiten-badkamer’! Douchen en plassen in de open lucht! En dus in de volle zon (maar niet ‘en plein public, want er stond een hoge muur eromheen). Helaas sta je deels wel met je blote voeten op gloeiend hete tegels te dansen. 

‘s Middags de laatste factor 20 op onze lijfjes gesmeerd en heerlijk in de blauwe zee rond gesparteld, ‘s avonds aan het strand gegeten en ons nogmaals verbaasd over de rust die ontstaat als er op zo’n eiland niet horden brommers rondknetteren (je kunt met een paardenkoetsje vervoerd worden). De volgende ochtend snorkels, maskers en zwemvliezen gehuurd en vervolgens met ons gezicht naar beneden weer rondgedobberd in de blauwe zee met zicht op het koraalrif en gegeten in een restaurant op het strand waar werkelijk de vloed onder je door stroomt. En toen was het alweer voorbij. Vrijdagochtend met de boot weer terug naar Bali en met een busje via de luchthaven naar Kuta/Legian. We hadden graag tot zaterdagmiddag op Gili willen blijven, maar gezien onze vlucht van 16:00 wilden we het risico niet lopen. En dat was maar beter ook, want die vrijdag waren we pas om half 6 op de luchthaven. Dan hadden we dus en enorme stress gehad – en de vlucht alsnog ruimschoots gemist.

Legian/Kuta was gezellig druk met overal restaurants, disco’s en heel veel kraampjes t-shirts en souvenirs. Zandvoort bij 30+ graden. Fantastische bungalow met geen ramen, een half-open badkamer gevonden in Legian, op een complex met durianbomen, kokospalmen, mangobomen etc en een enorm zwembad. Vrijdagavond een rondje gelopen (Legian en Kuta zijn twee wijken met rechte straten die overzichtelijk naast elkaar liggen, maar uiteindelijk groter blijken als je ze lopend perobeert te ontdekken), in de kroeg kennis gemaakt met wat lokaal ongedierte dat vanonder de zitkussen en vanachter de dunne wandjes te voorschijn kwam, zaterdagochtend even langs de kapper en over het strand voor de laatste zonnestralen en de laatste factor 15, stukje van de finale van de Aussie Football competitie (?) gezien op tv en vervolgens uren op luchthavens en in vliegmachines doorgebracht; van Bali naar Jakarta en via Dubai naar Schiphol. Inmiddels hebben we al onze smoezelige, klamme en stoffige t-shirts en shorts alweer gewassen; ligt er weer melk in de koelkast en ben ik alweer aan het werk. Mel mag woensdag pas weer.

De komende dagen zullen we foto’s en indrukken uitzoeken en verder laten inwerken. Kom daarna maar langs om ze te delen.

CU!