Tulipani's Weblog

Hoi allemaal,

aangezien ik aan het proberen ben om onder ‘tulipani.nl’ een blog te hangen zal ik deze weinig gebruiken, maar ik was in de buurt en dacht.. kom, ik zet er een berichtje op.

Doei!
Frank

Zojuist heb ik Tulipani’s Foto’s op de site gezet…

Namaste!
Niels

Hoi allemaal, het is wel weer even wennen hoor.. Nog geen week geleden zat ik in een T-shirtje in het sup-tropische Calcutta, nu ben ik alweer drie dagen aan het werk en gisterenavond stond ik kou te lijden bij de halte van tram 5. Was even bij Rypke, die me liet zien wat Fotoshop zou kunnen doen voor m’n foto’s.. Dat ga ik in de komende tijd zeker proberen, want op sommige plaatjes is het zonlicht zo fel dat details wegvallen. Die kunnen veel mooier. Afijn, Wally en ik zijn ons aan het voorbereiden op de carnavalsoptocht dus.. tot morgen op de Brink of langs de kant.

Namaste en Alaaf!

Zo mensen, het zit erop. Tulipani is veilig en op tijd geland en thuis gebracht door papa en mama De Leeuw. Het fysieke vuil is van m’n lijf gescrubt en het beetje kleding dat ik mee terug heb genomen zit in de wasdroger. Nu moet ik nog proberen de herinneringen te verwerken en het stof en de vlekken van m’n reistas en m’n cameratas af te krijgen.

De laatste dag was prettig. Na mijn internetsessie zijn we met de laatste van Toni’s Twelve gaan eten. Wij, Clemmie, Jemima en Tulipani, hieven daarmee het reisgezelschap op. En hoewel zij nog een paar dagen in India hebben voor ze verder trekken in Azië en Australië, was het mijn laatste mogelijkheid om van de lokale keuken te genieten en die heb ik dan ook gegrepen. Daarna hebben we ons voorbereid op een bezoek aan discotheek Tantra. Jemima hield helaas last van de resultaten van het avondmaal in de Gaylord. Zij bleef dus in het Shilton achter. Clemmie en Tulipani zijn lopend heen en direct weer terug gegaan, omdat we op onze slippertjes niet werden toegelaten. Toen we onze schoenen aan hadden en weer voor de deur stonden was het inmiddels elf uur en een stukkie drukker. Een mix van internationale hits – waaronder de reggaeton’megaklapper ‘Gasolina’ en de laatste van Shakira – en vermaarde bangra klassiekers rolden over de dansvloer. Helaas waren we niet in staat om de hele nacht door te halen. Het bizarre ritme van India heeft ons parten gespeeld en om een uurtje of 2 zijn we afgetaaid. Voor je dan daadwerkelijk terug bent en slaapt, ben je toch weer even verder. Read More »

Iedereen allereerst natuurlijk gefeliciteerd met het nieuwe regeerakkoord. Dat hebben we wel verdiend.. Daarnaast beaam ik dat er nog geen foto’s op de site staan. Wel is inmiddels m’n derde kaart vol, maar ik heb nog maar een paar uur. Welnu, een laatste reisbericht vanuit India, het allerllaatste komt uit een veeeeel kouder Nederland.

Het was me weer een avontuur, om in Varanasi aan te komen. Volgens onze trouwe gids Toni (Australië, 34 jrs, al een tijdje getrouwd met een Hindi maar spreekt het voor geen meter) moesten we echt om 16 uur vertrekken uit onshotel, anders zouden we de bus niet halen. Nou, wij waren er klaar voor. Helaas mochten we niet meer snel ergens een fles ‘rectified spirits’ op de kop tikken omdat er tijdstress was. Stevig balen, want een 12 uur lange alcoholvrije treinreis naar een semi-alcoholvrij dorp is ook niet alles. Maar goed, dit is ‘the intrepid way’ zullen we maar zeggen en ons hotel in Varanasi is eigendom van een echte Brahmaan en die zijn van alcohol niet gediend. Wel van andere geestverruimende middelen, zoals we in Puskar al hadden gemerkt..

Read More »

Zo lieve lezende lieden, het is zover. Het reisgenootschap is in Agra en heeft vanochtend het meest gefotografeerde gebouw in India bekeken en bezocht: de Taj Mahal. Gebouwd in de 16de eeuw door koning Akbar uit respect voor zijn overleden vrouw die weliswaar 1 van de 4 was, maar de enige was die hem zonen kon ‘schenken’. Akbar (de Grote) werd later door 1 van zijn zonen van de troon gestoten en opgesloten in een toren van het koninklijk fort, alwaar hij uitzicht had op de Taj Mahal tot zijn natuurlijke dood. Anyway, terg naar het begin – of het eind van de vorige episode. Read More »

Hoi allemaal, even een kort bercht vanuit het pittoreske Pushkar. Gister een was een goeie middag om beter de beweegredenen van de bevolking van Curry-country te leren begrijpen. Zonder dat wordt het mysterie niet opgelost. Zoals gemeld hebben we een cursus yoga gedaan, daar werd ik zo relaxed van dat ik in slaap viel.. en ‘s avonds naar een officiële culturele dans-/ muziek plek geweest. Daar mooie dames zien dansen n wilde sari’s. Na een geweldige chickenbreast met piepertjes op een dakterras hebben Richie, Sue (de ierse van 40) en ikzelf de rum en cola opgemaakt. Vanochtend zijn we vroeg opgestaan – na 3 uur slaap – om de niet-luxe bus te pakken van Udaipur naar Puskar. Read More »

Zo, ik keek net even via Nu.nl naar het weer in The Netherlands. Niet slecht voor November, van harte. Hier is het overweldigend lekker. Na de hitte van de woestijn zijn we, via Jodhpur dus, aangeland in Udaiphur. Genoemd naar ‘Udai de vrolijkerd’ ofzo iets, die in het jaar 500 of daaromtrent een monnik van de berg verjoeg om er zijn palies te bouwen. Omdat ik m’n reizigersbijbel niet bij de hand heb, is dit verhaal niet overal correct, factueel en jaargetalsmatig dan. Maar wel een heerlijke plaats om te zijn. Graadje of 25, groot open water - om precies te zijn er zijn 3 meren die met elkaar verbonden zijn – waarvan één met een paleis erin. In dat paleis is Octopussy opgenomen, een nu al legendarisch avontuur van James 007 Bond. In elk hotel kun je de film zien, en vanavond zijn wij aan de beurt. We komen ogen, oren en tijd tekort.

Read More »

Dames en heren, zojuist heeft het Indiase nachtleven geroken aan de aanwezigheid van Tulipani. Een deel van de groep is gaan eten in een restaurant dat ‘ On the rocks’ heet. Daar heefdt men op overtuigende wijze een atmosfeer gemaakt met heuse gestapelde rotsen. Buiten is een tuin (duh) waar je kunt eten en binnen is een eigenaardig soort café. Voor diegenen die oud genoeg zijn om dat nog te hebben meegemaakt..: Het deed mij een beetje denken aan de Lord Nelson (die Freggel-grot / piratenboot onder de Boule 07). Omdat Indiaase dames niet echt deelnemen aan het dagelijkse leven – ze worden in speciale achteraf straten verstopt om geen afleiding te vormen voor het verkeer ofzo, bstond de menigte binnen en buiten voornamelijk uit mannen.

Read More »

Zo dan, mensen, Tulipani is alweer een paar dagen op weg in dit enorme land met rare kleine dingen en grote verhalen. De woestijnstad Jaisalmer is veel beter bevallen dan de onbeschrijfelijke chaos van Dehli. Het verkeer blijft trouwens overal een uitdaging. Getoeter is aan de orde van de minuut, of er nu wel of niet iemand in de buurt is. De ontvangst in dit stadje was overwldigend. De faam van het reisgenootschap is ons vooruitgesneld. Er moest zelfs politie aan te pas komen om de hordes op afstand te houden. De stad Jaisalmer bestaat uit een enorm fort met daaromheen een dorp in een uitgestrekte woestenij. We werden netjes tot aan de poort gebracht met gemotoriseerde Rikshaws en liepen gedwee met onze groepsleider (een dame die Toni heet, uit Australië komt en getrouwd is met een Indiaan) naar ons hotel; Deepak Resort. Mijn slaapie heet Richard, is een Engelsmensch van 19 en prettig gezelschap. Hij reist een paar weken zonder zijn vriendin, die is vandaag vertrokken naar Australië. De groep bestaat verder uit 10 dames, in leeftijd variërend van 19 tot 40 .. Dus Tulipani is niet eens de oudste in dit gezelschap.. Ons hotel was het hoogste in het fort, Richie en ik kregen de ronde bonuskamer met  ramen aan drie kanten! Er is een dakterras met geweldig uitzicht, over het fort, de stad en de woestijn. Read More »